زمينه انحراف براي کودکاني که از محبت والدين محرومند، بيشتر است.
کودکاني که از محبت پدر و مادر محروم هستند و يا نيازشان به محبت به حد کافي اشباع نشده، نسبت به اطرافيان خود حتي پدر و مادر عقده نفساني پيدا مي کنند و در نتيجه زمينه هرگونه فساد و انحراف برايشان بيشتر مهيا مي شود.
دکتر فربد جهاني استاد روانشناس افزود: تندخويي، خشونت، اعتياد، افسردگي و نااميدي غالباً معلول عقده حقارتي است که بر اثر کمبود محبت پديد مي آيد.
وي با اشاره به اينکه گاهي فشارهاي رواني ممکن است باعث خودکشي فرد شود، اظهار داشت: بسياري از فرزنداني که از منزل فرارکرده اند، انگيزه خود را از فرار، بي توجهي و کم مهري پدر و مادر ذکر مي کنند. جهاني ادامه داد: دوست يابي و برقراري روابط اجتماعي که به خصوص در سنين نوجواني و جواني شدت مي گيرد، براساس همين رابطه متقابل ميان نياز به محبت و نياز به مهر ورزيدن شکل مي گيرد. والدين بايد از يک سو به تقويت دوستي خود با فرزندان در سنين نوجواني بپردازند و از سوي ديگر، بر معاشرت هاي آنان نظارت کرده و آنها را در انتخاب دوستان مناسب ياري رسانند.